Persbericht, maandag 30 mei 2022

Hawkins werd in 1935 geboren in Huntsville, Arkansas, Verenigde Staten. Op negenjarige leeftijd verhuisde zijn familie naar Fayetteville, Arkansas. Aan de Universiteit van Arkansas in Fayetteville studeerde Hawkins lichamelijke opvoeding. Hier richtte hij ook zijn eerste band op; met The Hawks toert hij door Arkansas, Oklahoma en Missouri. Hawkins stond bekend om zijn extravagante podiumpersoonlijkheid: “His camel walk predated Michael Jackson’s moonwalk by three decades, and his back flips became an integral part of his live act.”

Hawkins was eigenaar van de Rockwood Club in Fayetteville; zijn vriend Dayton Stratton was er manager. Hier traden enkele rock-‘n-roll-helden op, onder wie Jerry Lee Lewis, Carl Perkins, Roy Orbison, Roy Buchanan en Leon Russell.

Hawkins maakte zijn opleiding niet af, en was korte tijd gestationeerd in Fort Chaffee, Fort Smith, als militair. Op advies van Conway Twitty startte hij in 1958 met een tour door Canada. Hawkins verhuisde zelfs daarheen; in 1964 ontving hij zijn permanente verblijfsvergunning. Hij ging wonen in Peterborough (Ontario).

Twee van de drie Hawks wilden niet meeverhuizen naar Canada. Pianist Will “Pop” Jones en gitarist Jimmy Ray “Luke” Paulman gingen terug naar de Verenigde Staten om te trouwen. Alleen de drummer, Levon Helm, bleef. De lege plekken werden opgevuld door vier Canadezen: gitarist Robbie Robertson, bassist Rick Danko, pianist Richard Manuel en toetsenist Garth Hudson. Deze samenstelling zou een aantal jaren later goud blijken. In 1963 sloot deze band, die zich The Band noemde, zich eerst aan bij Bob Dylan om zich daarna succesvol als zelfstandige act te bewijzen. In 1976 trad Hawkins op tijdens het afscheidsconcert van The Band. Hiervan werd onder de naam The Last Waltz een concertfilm gemaakt door Martin Scorsese.

John Lennon en Yoko Ono deden Hawkins’ Canadese boerderij aan tijdens een van hun vredesreizen. In december 1969 verbleven zij bij Hawkins in Mississauga, Ontario. Lennon signeerde hier zijn litho’s uit de Bag One-serie en neemt een radiopromo op voor een single van Ronnie Hawkins: Down in the Alley. In de vroege jaren zeventig raakte Hawkins onder de indruk van de Canadese muzikant Pat Travers, die optrad in de nachtclubs van Ontario. Travers, dan 19 jaar, trad een jaar lang op met Hawkins. Hij vervolgde zijn carrière in de hardrock.

Hawkins was te zien in enkele kleine filmrollen. In 1975 speelde hij bijvoorbeeld de rol van Bob Dylan in de film Renaldo and Clara. Van september 1981 tot maart 1982 presenteerde Hawkins op de Canadese zender CTV wekelijks een eigen televisieshow Honky Tonk van een half uur, waarin hij muzikale gasten ontving. De show “captured the flavour of the urban cowboy craze.”

Op 8 januari 1995 vierde Hawkins zijn zestigste verjaardag met een concert in Massey Hall, Toronto, waarvan de opnames te horen zijn op het album Let It Rock. Gastoptredens waren er door Carl Perkins, Jerry Lee Lewis, The Band (die zich opnieuw had geformeerd in gewijzigde samenstelling) en Lawrence Gowan. De blinde gitarist Jeff Healey begeleidde Hawkins grotendeels, samen met zijn eigen band The Hawks.

Ziekte en overlijden
In 2002 kreeg Hawkins alvleesklierkanker, die terminaal leek. Na een conventionele operatie weigerde hij medicatie. Hij toonde zich een tegenstander van conventionele medicijnen. Hawkins verklaarde: “Put that chemical shit [painkillers] in your veins, that’s what will get ya in trouble.” Wel rookte hij marihuana, “the greatest healer in the world” en probeerde hij naar eigen zeggen alle soorten alternatieve medicatie. Robbie Robertson, ex-lid van The Hawks en The Band, bracht Hawkins in contact met Indiaanse genezers. Gitarist Lonnie Mack bracht Hawkins op het spoor van een monnik die een brouwsel maakte van de bast van een witte eik. Ook liet Hawkins zich behandelen door alternatief genezer Adam, een jongetje van 16 uit Vancouver, Canada. Op 5000 km afstand zou deze Adam door middel van een foto energiebehandelingen aan Hawkins hebben gegeven. Ronnies tumor was verdwenen. Hawkins verklaarde dat misschien één of een combinatie van deze alternatieve behandelingen hem heeft genezen, maar liet zich nergens sluitend over uit. ‘The way I feel is that there is only one healer, the Big Rocker up there”, he says pointing to the sky. Over Hawkins’ ziekte en genezing is er een documentaire gemaakt, waarin onder meer oud-president van de Verenigde Staten Bill Clinton aan het woord komt.

30 mei 2022
In dit bericht: