‘Modern Living’, het debuutalbum van Texoprint, is vandaag uit en klinkt alsof iemand je hoofd opensnijdt, je angsten eruit trekt, ze versterkt met fuzz en ze vervolgens terug de kamer in smijt. 12 tracks die niet vragen om je aandacht, maar hem opeisen.

Texoprint is het geluid van jonge mensen die proberen te functioneren in een wereld die continu op knappen staat. Angst, overprikkeling, cynisme, internetwantrouwen, ADHD, en de eeuwige vraag: waarom voelt het alsof we aan een spel meedoen waar niemand de regels nog snapt? ‘Modern Living’ is geen pamflet, geen therapie. Het is een explosie. Een collage. Een plaat die alles zegt wat je moeilijk hardop zegt.

Opener ‘Diamond Hands’ grijpt je direct bij de strot met verstikte paniek en doordenderende drums. ‘Street Theater’ sleept je mee in het paranoïde brein van mensen die denken dat ze dag in dag uit gevolgd worden. ‘Getting Ahead’ is een bijtend sarcastische middelvinger richting alles wat blinkt maar leeg is: het perfecte plaatje, de fake-zelfverzekerde popster, de uitgekauwde muziekindustrie. En ‘Control’ is precies wat je denkt dat het is: de controle verliezen, live op tape.

Er zit een lijn in deze plaat, maar het is geen verhaal dat netjes wordt uitgelegd. Wat je hoort zijn fragmenten van binnenuit: slapeloze nachten, gesprekken in oefenruimtes en allerlei hersenspinsels. Geen afstand, geen filter, maar precies dát wat er op het moment zelf moest gebeuren.

Texoprint laat op ‘Modern Living’ horen dat boos zijn geen pose is, maar een overlevingsstrategie. Dat rauw niet hetzelfde is als rommelig. En dat je zelfs in een bak herrie nog schoonheid kunt vinden.

Live:
04/10 Rotown – Rotterdam (NL)
16/10 Merleyn – Nijmegen (NL)
17/10 Ekko – Utrecht (NL)
25/11 Eisen – Bremen (DE)
26/11 Ratinger Hof – Düsseldorf (DE)
27/11 Molotow Music Club – Hamburg (DE)
09/12 Supersonic – Parijs (FR)