Foreign Tongues is het niieuwe album van de rock dino’s The Rolling Stones. Dat ouderdom in rock-’n-roll geen rem hoeft te zijn is inmiddels duidelijk. Zolang de motor nog gromt draait rollen de muzikale stenen.
Na het goed ontvangen Hackney Diamonds klinkt deze plaat minder als een comeback omdat die al 3 jaar geleden is geactiveert. Het is nu meer als een band die zichzelf opnieuw vindt in de wereld van de rock. De blues hebben we met het cover album al enige jaren achtergelaten.

Het album is krachtig en met de opener ‘Rough And Twisted’ zet men meteen de toon.  Het nummer werd op vinyl van 1000 stuks uitgebracht onder de naam the Cockrachers. Een collecters item dus. Een stevige riff, een smerige groove en Mick Jagger die klinkt alsof hij nog altijd met één wenkbrauw omhoog de zaal uitdaagt. ‘In The Stars’ is toegankelijker en melodieuzer, maar behoudt die kenmerkende Stones-nonchalance: het nummer is niet voor niets met ‘Jealous Lover’ de single met een rauw randje.

Producer Andrew Watt kiest niet voor nostalgie als museumstuk, maar voor een geluid dat de band herkenbaar maakt. ‘You Know I’m No Good’ van Amy Winehouse is hun eigen gemaakt en het Richards gezongen ‘Laid back song ‘ Some Of Us’ zou je op elk Stones album kunnen tegenkomen. Inmiddels is Steve Jordan de vaste drummer, al is een mooi ode aan Charlie Watts het nummer ‘Hit Me in the Head’ waar zijn bijdrage nog op is te horen. Darryl Jones is voor veel songs de bassist en Steve Winwood is ingevlogen voor de toetsen.

De aanwezigheid van Paul McCartney met bas op ‘Coverd in You’,  Robert Smith  op ‘Divine Intervention’ en ‘Never Wanna Lose You’  Chad Smith als durmmer op de Chuck Berry cover ‘Beautiful Delilah’, Bruno Mars met een koebel, Benmont Tench (Tom Petty Heartbreakers) op. ‘Some of Us’ en de blazers Ron Blake  en James King brengen het album kleur.  Al zijn ze allen in dienst van en drukken daarom geen stempel op het album.

Sommige nummers leunen iets te nadrukkelijk op bekende Stones sound en een riff die je eerder hebt gevoeld, een refrein dat vooral op attitude drijft, een tekstregel die eerder glimlacht dan verrast. Nee er is niets nieuws maar het is een album vol nieuwe traditionele klanken. Hoe zou de wereld klinken zonder…. Dan toch maar weer een wereldtour??