Sam Willmett en Tilly Harris vormen samen het Welshe duo The Bug Club. De band brengt een combinatie van Indiepop, Punk en Indierock en dat alles met een erg Lo-Fi karakter. Hun nieuwe album Very human Features kwam afgelopen weekend uit en is het tweede op het gerenommeerde label Sub Pop Records.
Een ongekende productiviteit
Met het verschijnen van Very Human Features moeten we weer even met de ogen knipperen want het is nog geen jaar geleden dat ze On The Intricate Inner Workings of the System uitbrachten. En dan te bedenken dat hun debuut uit 2021 stamt en dat er in de tussentijd nog een aantal EP’s en andere album uitkwamen. Kortom, een band die ongelofelijk productief is en op dit nummer een dertiental tracks de wereld in slingert met een speelduur van een kleine veertig minuten. Opener ‘Full Grown Man’ is zo’n fijne indietrack die mag rammelen en waar de melodielijn zo nu en dan onverwachte wendingen kent. Vervolgens is er het energieke ‘Twirling In The Middle’ met shoegaze-achtige gitaarriffs en het wat langzamere ‘Jealous Boy’, één van de eerder uitgebrachte singles. Opvallend is de melodieuze samenzang tussen Tilly en Sam terwijl de punkachtige accenten in het refrein wederom naar het oppervlak komen drijven.
Lo-Fi achtige sound
‘Young Reader’ is een fijne indierocker en bij ‘Beep Boop Computers’, met een knipoog naar de Surfrock van weleer, verschijnt er echt een glimlach op ons gezicht. En bij dit alles loopt dat Lo-Fi achtige geluid als een rode draad door de opnames waarbij ook de stemmen soms iets vervormd worden. Dat de band ondanks hun productiedrift zich nog steeds ontwikkelt blijkt wel uit de verrassende titelsong ‘Muck (Very human Features)’; een soort van spoken of half spoken lyric met een Folkachtig akoestische gitaarmelodie zorgt voor een verademend rustpunt op het album. Met ‘When The Little Chop Choo Train’ worden we enkele decennia in de Britpop teruggeworpen, ‘Living In The Future’ is heerlijk springerig en ‘The Sound of Communism’ wordt door ons omarmd en uit volle borst meegezongen. Al luisterend begrijp je ook waarom de band inmiddels een aardige live-reputatie heeft opgebouwd. De nummers zijn energiek, klinken sympathiek en roepen een bepaalde mate van onbevangenheid en spontaniteit op waarbij we in vrijwel elke nummer zoals de stem van Tilly als die van Sam horen. Dat het af en toe rammelt en zelfs soms wat rommelig klinkt maakt het alleen maar charmanter. Met de andere al eerder uitgebrachte single en tevens meest radiovriendelijke track ‘Appropriate Emotions’ wordt Very human Features afgesloten. We gaan het zien hoe lang we op nieuw werk moeten wachten. Veel luisterplezier!
