Het derde album van de New Yorkse formatie Say She She heet Cut & Rewind. Wederom een album vol met Soul, R&B en de nodige dosis funk.
Discodelic Soul
Say She She mogen we uitspreken als c’est chi-chi, en is eigenlijk een ode aan Nile Rodgers en zijn band Chic. Daarmee is direct de link gelegd naar de DISCO en funk en zo’n beetje al het andere dat dansbaar is uit New York en omgeving afkomstig is. Say She She werd gevormd door Piya Malik en Sabrina Cunningham, buren in een oud pand in New York waar ze elkaar door de vloerplanken konden horen zingen. Er ontstond een vriendschap en met hun gezamenlijke muzikale achtergrond begonnen ze ook met het schrijven van liedjes. Ze waren op zoek naar een derde zangeres want hun ideale plaatje was een meidengroep die liedjes zong in driestemmige harmonieën. Nya Brown, een vriendin van Piya, wordt uiteindelijk het derde lid en Say She She was definitief geboren. De stip op de horizon was om muziek te maken met een knipoog naar de jaren ’70 en nu, twee albums verder, is hun naam inmiddels gevestigd. Sterker nog, hun muziek wordt omschreven als “discodelische soul” en daar kunnen we ons allemaal een voorstelling bij maken. Voor dit derde album Cut & Rewind hebben de dames hun inspiratie gezocht uit namen als Minnie Riperton en Lijadu Sisters.
Terug naar het DISCO-tijdperk
Say She She opent ijzersterk met het titelnummer dat feitelijk het verhaal hoe naar succes te komen vertelt door elke dag zaken te herhalen totdat het uiteindelijke doel is bereikt. Wat meteen opvalt is de sterke ritmesectie met een speciale vermelding voor bassist Dale Jennings die met een heerlijk basloopje bepalend is. Hierna gaan we voor ons gevoel terug in de tijd met het funky klinkende ‘Under The Sun’, dat wordt opgevolgd door ‘Disco Life’. Jazeker, met dit nummer gaan we definitief terug naar de glitterballen aan het plafond en de lichtgevende dansvloeren, Evengoed heeft dit nummer wel een diepere betekenis want het refereert aan de Disco Demolition Night, een grimmige avond in 1979 waar radiopresentator Steve Dahl oproept om platen van vooral zwarte artiesten te verbranden. Het eerste deel wordt afgesloten met het funky ‘Chapters’ dat gaat over de verschillende stadia en hoofdstukken binnen een relatie. Overigens nemen ze zelf wel enige afstand van het “etiket” Discodelic Soul”. Piya zei hierover laatst in een interview: “The sound of the band is who we all are as individuals, and what we bring to the table in terms of our voice and the freedom to be anything we want.”
Groovy en dansbaar
Piya, Nya en Sabrina hebben alle drie een buitengewoon mooie en goede stem en blijven trouw aan hun kenmerkende mix van 70’s Disco, 80’s R&B en vermengen dat vervolgens met hedendaagse Soul. Toch zijn er ten aanzien van de twee vorige albums (Prism 2022 en Silver 2023) wat accenten verlegd want op Cut & Rewind duiken ze dieper in de vintage funk. Vrijwel alle nummers zijn heerlijk dansbaar zoals het zwoele ‘Possibilities’ , het uitermate groovy ‘Take It All’, afsluiter ‘Make It Known’ en ‘Shop Boy’, een nummer dat meer dan duidelijk de sound van Rodgers als inspiratiebron heeft. Naast de mooie zanglijnen en meerstemmigheid is de instrumentatie strak en wordt grotendeels verzorgd door leden van de cult-funkband Orgone. Zij zorgen voor een ritmesectie die er mede aan toe bijdraagt dat Cut & Rewind retro aanvoelt. Met ‘Little Kisses’ noemen we eigenlijk het enige nummer dat het tempo op dit nieuwe album vertraagt. Met het uitermate groovy en funky ‘She Who Dares’ noemen we misschien wel het beste nummer van Cut & Rewind; de vocale kwaliteiten van Piya, Nya en Sabrina worden nogmaals bevestigd op dit enigszins feministisch getinte nummer. Cut & Rewind is een logisch vervolg op Silver. De dames houden vast aan hun sound die haast in perfectie wordt uitgevoerd maar durven ook een boodschap te verkondigen. Veel luisterplezier!
