His Royal Badness  of Prince behoort tot de legendarische muzikanten die veel voor de huidige popmuziek heeft betekend. Hij domineerde de jaren 80/90 met ene speciale sound dat direct naar hem te leiden was. Prince overleed tien jaar geleden op 57 jarige leeftijd.

Tijdloos dus en Timeless is precies zo’n titel die bij Prince past. Het nieuwe album brengt tien eerder onuitgebrachte opnamen. Van de disco van ‘I Am You’ naar de rock van ‘Tick Tick Bang’ uit 1981 dat later op Graffity Bridge verscheen is dan ook een heel andere versie en dan weer naar de tijd van Sign of the Times met ‘Heaven’. Het Celine Dion nummer ‘With This Tear’ is hier in de kern mooi en even kwetsbaar neergezet. Het orkest en alle toeters en bellen hoort ook bij Prince. De funk van ‘Calabama’ gaat over naar de stevige rock van ‘The Guilty Ones’ . Er zal vast nog veel op de plank van de kluis liggen wat nog op plaat zal gaan verschijnen.

Het sterkste aan Timeless is de manier waarop het album Prince laat horen als een artiest die voortdurend in beweging was. De grote diversiteit in de songs die toch een rode draad kennen. A touch of Prince. Of het nu het lekker poprock van ‘Stone’  of een heerlijk afsluitende live-uitvoering van ‘How Come U Don’t Call Me Anymore?’ is.  Het past in de lijn van het album. Het gaat om 10 jaar geen Prince, maar ooo zo aanwezig als het gaat om nieuwe muziek. Voordat de nieuwe generatie gaat zeggen … euh wie? Prince? Is dit wel een mooie instapper om de grootheid in alle facetten te horen.