Sinds het in eigen beheer uitgegeven debuut Marmalade uit 2006 heeft de Amerikaanse singer/songwriter een meer dan respectabele discografie én carrière opgebouwd. Zijn sound is feitelijk een unieke mix van Americana, Folk, R&B maar we herkennen ook zeker elementen van Rock-’n roll en Ragtime terug. En dan hebben zijn platen over het algemeen ook een wat vintage karakter waardoor je vaak het idee hebt naar een afgestofte en opgepoetste oude plaat te luisteren.

 

Gevoelsmatig enkele decennia terug in de tijd

LaFarge is de artiestennaam van de 43-jarige Andrew Heissler, geboren in Bloomington, Illinois. Hij werd al op jonge leeftijd gegrepen door oude, wat meer traditionele, Amerikaanse muziekstijlen en begon zijn carrière als straatmuzikant. Op zijn vorige album Rhumba Country uit 2024 verwerkte hij op een soepele manier Latijns Amerikaanse-invloeden maar bij dit nieuwe album Rent Money keert hij toch echt weer terug naar die typische muziekstijlen die in het muzikale VS geworteld zijn zoals Rock ’n Roll en R&B. Met opener ‘The Thing’ keer je als vanzelf terug naar de periode toen de TV alleen nog maar zwart/wit beelden de huiskamer instuurde. De subtiele gitaarriff en de groove zorgen dat je als het ware enkele decennia terug in de tijd gestuurd wordt. Vervolgens horen we bij het charmante ‘My Baby Loves Me’ zijn echtgenote Addie Hamilton en met het energieke en op rock ’n roll gestoelde ‘Hambone’ wordt het eerste deel afgesloten.

 

Ook maatschappelijke problemen

LaFarge is als geen ander in staat om verschillende muziekstijlen met elkaar te vermengen en samen te brengen waarbij hij het allemaal ook nog eens natuurlijk laat klinken. Op Rent Money laat de Amerikaan blijken ook oog te hebben voor de maatschappelijke problemen in zijn land waarbij de kloof tussen arm en rijk groter worden en waar geld en arbeid centraal staan. Luister maar eens naar het titelnummer waar we hem “First of the month, yeah / So it’s time to pay the rent / That’s how the money’s spent / Here come the landlord / Knocked upon my door / So I gave him all my dough / That’s where the money go” horen zingen. Met het soulgetinte ‘Stick Together’ worden we naar de dansvloer gelokt en met het Bluesy ‘Work’ vertelt hij het verhaal van al die mensen die hard moeten werken om in dagelijks leven te kunnen voorzien.

 

Diverse stijlen

Het mooi ingetogen ‘Stranger’ met subtiele gitaar licks en een stemmige honky-tonk piano is weer soul maar verrassen doet LaFarge met ‘Told You No’; het is een vrij langzaam nummer met een filmisch karakter en we zouden de toevoeging “noir” kunnen toevoegen. Mede door de blazers en die diepe backing vocals die de Amerikaan begeleiden wordt het nummer gewoonweg spannend en boeiend. Die blazers zijn er ook op het Bluesachtige en wiegende ‘Big Boss Man’ waar de relaties op de werkvloer nog maar eens centraal staan.  Maar met afsluiter ‘On And On’ noemen we misschien wel het beste nummer van dit nieuwe album. De al eerder aanwezige diepe blazers en de geweldige melodielijn zorgen dat je nog één keer op het puntje van je stoel gaat zitten. Het is één van die nummers die een ongekende dynamiek met zich meebrengt maar laat je niet misleiden; ondanks economische zorgen, sociale spanningen en persoonlijke twijfels gaat het leven door is hier het thema. Rent Money is misschien wel het beste album dat Pokey LaFarge tot en met heden heeft gemaakt. De retro sound en de verschillende stijlen klinken bij hem vertrouwd maar het is dat fijne, ruwe, authentieke randje dat dit juist dit album bijzonder maakt. Veel luisterplezier!

 

 

2 oktober 2026
In this post: