De IJslandse singer/songwriter Ólöf Arnalds keert na een relatief lange stilte terug in de spotlights met een nieuw album. Met het akoestische Spira keert ze terug naar haar IJslandse roots en dit toch wel bijzondere album is sinds enkele weken.
Terug naar haar roots
De eerdergenoemde stilte heeft elf jaar geduurd waarin ze bewust deels afstand nam van de muziek vanwege het moederschap. We maakten in 2007 kennis met de klassiek geschoolde singer/songwriter toen haar debuutalbum Við og Við het daglicht zag en toevallig of niet zong ze ook dit album in haar moederstaal. Er zouden nog drie albums volgen waarbij ze afwisselend voor de Engelse taal of haar moederstaal kiest. In Ijsland is Ólöf een gevestigde naam en ze wordt vooral geroemd vanwege haar minimalistische Folk-liedjes en haar wat iele, unieke sopraangeluid. Naast haar solowerk maakte ze ook deel uit van Múm en rondom haar persoonlijkheid hangt als sinds het begin van haar carrière een sluier van mystiek en eigenzinnigheid. Daarnaast werkte ze ook samen met artiesten als Björk en Sigur Rós’. Voor dit vijfde album keert ze dus wederom terug naar haar roots en in negen tracks neemt ze ons mee naar de prachtige natuur van IJsland maar komen ook persoonlijke thema’s voorbij.
Alle tracks worden in het IJslands gezongen
Als we aan IJsland denken komen inderdaad de beelden voorbij van die ongerepte, fantastische natuur en het nummer “Úfinn sjór” (vrij vertaald “Rough Waters”) gaat hierover. Centraal is er natuurlijk die unieke, magische stem van Ólöf en daaromheen worden de liedjes over het algemeen vormgegeven met (akoestische) gitaar, piano, strijkers en andere snaarinstrumenten. En die kenmerkende sopraanstem, die zoals Björk als eens zei soms kinderlink en anderzijds oud kan klinken is erg bepalend voor de sound van Spira. Al luisterend komen we tot de conclusie dat het in zijn geheel niet hinderlijk dat alle liedjes in de IJslandse taal worden gezongen. Sterker nog, de liedjes krijgen op deze manier een bepaalde lading en dynamiek mee waardoor je als het ware meegezogen wordt in de emoties die duidelijk te horen zijn. Luister maar eens naar de opener ‘Heimurinn núna’ (“Our World Now”), waar we naast die haast breekbare stem een fingerpicking-gitaarspel horen waar zelfs de bewegingen langs de frets hoorbaar zijn.
Schoonheid en eenvoud
Haar kenmerkende stemgeluid wordt soms vergeleken met dat van Joanne Newsom. Zo is Spira een bijzonder album geworden worden met nummers als ‘Von um Milde’ (“Hope For Grace”) die als kleine verhaaltjes je huiskamer binnen stromen en waar je zonder de tekst toch een warm gevoel bij krijgt. De titelsong, een lied over haar zoon, is één van de hoogtepunten van het album en ook “Stein fyrir stein” (“Stone by Stone”), over haar relationele groei, is prachtig in zijn eenvoud. Zo is de stem van Ólöf misschien wel het belangrijkste instrument op dit nieuwe album en de meeste aandacht gaat hier dan ook als vanzelf naar uit. Het album sluit af met het mooie en alleszeggende ‘Lifandi’ (“Alive”) waarin ze ons nog één keer meeneemt in haar persoonlijke overpeinzingen (“Love lifts us/ High above everything/ What a wonderful stroke of luck/ That you should want me”). Het lijkt alsof de schoonheid en eenvoud van Spira als vanzelfsprekend boven komen drijven maar dit is natuurlijk het resultaat van de kwaliteiten van deze IJslandse singer/songwriter. Een bijzonder album waar Ólöf Arnalds openhartig is en ons een inkijkje geeft in haar huidige leven. Veel luisterplezier!