Met tweede EP Someone, Somewhere lost de Schotse singer/songwriter Bonnie Kemplay de belofte in

Een blessure

In 2021 kende Bonnie Kemplay als het ware haar doorbraak toen ze de BBC Radio 1 Live Lounge-competitie won met meer dan 10.000 inzendingen. Ze kreeg een platencontract, tourde met o.a. The 1975 en de wereld lag als het ware aan haar voeten. Ze studeerde Klassieke Gitaar aan de City Of Edinburgh Music School maar mede door een hardnekkige blessure aan haar hand moest ze die stoppen. En dus moest de focus verlegd worden. Nu, drie jaar later, is er dan toch die EP en het mooie, ingetogen ‘Bones’ is het nummer dat waarin de Schotse verwijst naar deze periode (“Dull ache  / A losing game  /Taking painkillers everyday to feel free”).

Reflectie

De zes nummers bewegen zich tussen herinneringen en vooruitgang, tussen onzekerheid en acceptatie. Het resultaat zijn een zestal ingetogen liedjes die vooral overtuigen door haar eerlijkheid en qua sound een blend vormen van Folkpop en Singer/songwriter. Bonnie beschikt over een aangename, warme stem en kiest vooral voor een akoestische singer/songwriter benadering, aangevuld door een subtiel instrumentarium. Centraal op deze tweede EP staat ‘Paper Angel’, een heel klein, intiem nummer waar de Britse met een jongere versie van zichzelf in gesprek gaat (“You’re silent on stage  / The 05 school play / Your halo, paper angel be brave”). Met haar fingerpicking gitaarspel en haar haast fluisterende stem is dit één van de meest ontroerende nummers. De zes tracks vormen een mooi geheel en voelt als één verhaal en nummers als ‘Beginners’ en ‘Dandelions’, dat door drums iets meer “body” krijgt luisteren makkelijk weg. Laten we ervan uit gaan dat deze EP een opmaat vormt voor een volwaardig album van deze talentvolle singer/songwriter. Veel luisterplezier!