New Radiations is het tiende album van de Amerikaanse singer/songwriter Marissa Nadler. Sinds haar debuutalbum Ballads Of Living And Dying (2004) heeft ze haar muziekstijl geperfectioneerd en ook op dit tiende album weet ze je als luisteraar als het ware in haar zelf gecreëerde universum te loodsen.

Een betoverende soundscape

New Radiations dompelt ons op een haast spookachtige mooie wijze onder in de zelfreflectie van de Amerikaanse maar evengoed plaatst ze zich (of de verteller) in een vliegtuig en een ruimteschip. Het opvallendste aan New Radiations is dat ook dit album helemaal geen drums kent. Het is de stem van Marissa, vaak met een lichte galm of echo, die centraal staat in de elf nummers die dit nieuwe album kent. Voeg daarbij de akoestische en elektrische gitaren en wat synths en je krijgt een soort van betoverend muzikaal landschap met een wat filmisch karakter met de Marissa in de hoofdrol. Denkbeeldig is deze film dan uiteraard in zwart/wit en niet in kleur. Opener ‘It Hits Harder’ is meteen richtinggevend voor de rest van het album als de hoofdpersoon vanuit een Cessna de wereld bekijkt (“Blinded by sandstorms no sight of the land below / My little Cessna’s due west and I had to go”) en haar liefdesverdriet wil verwerken. Er is een haast naadloze overgang naar ‘Bad Dreams Summertime’ en ondanks enkele andere nuances blijft het geheel als een etherische soundscape klinken.

Mooie verhalen en metaforen

De Amerikaanse speelt zelf gitaar maar wordt op New Radiatons bijgestaan door multi-instrumentalist van Milky Burgess (slidegitaar, toetsen) met wie ze al vaker samenwerkte. En ook nu is de  muziekstijl lastig te  omschrijven ondanks het sobere karakter. ‘You Called Her Camellia’ krijgt door de akoestische gitaar een wat meer Folkachtig karakter mee terwijl ‘Smoke Screen Selene’ een wel erg duister randje heeft als we Marissa “But don’t you let her / destroy you like I did” horen zingen. En dat donkere, sombere en ietwat melancholische is natuurlijk wel een rode draad als we naar haar muziek luisteren. Het bepaalt grotendeels de sound van deze bijzondere singer/songwriter waarbij de elf liedjes qua stijl dicht bij elkaar blijven waardoor het album zich het best integraal laat beluisteren. Het titelnummer is fraai en net zoals het akoestische ‘If It’s An Illusion’, over het herwinnen van je identiteit binnen een relatie, klinkt het iets minder donker. Op nummers als ‘Hatchet’, ‘Light Years’ en ‘To Be The Moon King’ is Marissa de verhalenverteller en neemt ze ons mee in die mysterieuze ambiance. Met de atmosferische afsluiter ‘Sad Satellite’, waar ze voor de gewenste afstand tot een oude liefde de metafoor van een satelliet in een baan om de aarde gebruikt, noemen we misschien wel het mooiste nummer. Alles komt hier nog één keer samen wat New Radiations zo’n fraaie plaat maakt. Veel luisterplezier!