Na een relatieve stilte is de Amerikaanse singer/songwriter Laura Veirs terug met een nieuw soloalbum. In september staat er een jubileum editie gepland van het samenwerkingsproject Case/Lang/Veirs maar nu gaat alle aandacht uit naar Temple Songs.

Meer dan een singer/songwriter

Voor velen is singer/songwriter Laura Veirs geen onbekende, voor vele anderen wel. De in Colorado geboren maar in Portland, Oregon, gevestigde Amerikaanse behoort al meer dan twee decennia tot de meest gerespecteerde singer/songwriters binnen de Amerikaanse Indie-Folk. Haar titelloze debuut dateert alweer uit 1999 en in de loop der jaren heeft ze haar eigen stijl ontwikkelt en een meer dan respectabele discografie opgebouwd. Naast persoonlijke thema’s komen onderwerpen als natuur, mythologie, wetenschap en menselijke relaties regelmatig terug in haar vaak poëtische teksten. Albums als Carbon Glacier (2004), Year of Meteors (2005) worden regelmatig als hoogtepunten uit haar carrière aangemerkt terwijl deze recensist vooral The Lookout uit 2018 nog als bepalend ziet. Sinds haar laatste album Found Light uit 2022 is de Amerikaanse vooral bezig geweest met andere zaken die er toe doen; opnieuw trouwen, een gezin met vier tieners samenvoegen, het uitbouwen van haar kunstpraktijk én het bouwen van een studio in haar achtertuin. Zelf zegt ze over deze periode: “I didn’t know if I would write songs again. Turns out that period was a gathering phase. When I made the commitment to recording the album myself, the muse caught me again and it came together very quickly.” Overigens is de albumtitel Temple Songs een directe verwijzing naar die kleine thuisstudio in de achtertuin, eigenlijk niet geschikt voor opnames maar toch…… Want Laura Veirs is eigenlijk veel meer dan een singer/songwriter.

Creatieve en muzikale duizendpoot

Twee microfoons en een laptop is blijkbaar alles wat je nodig hebt om een intiem, innemend en prachtig album af te leveren. Want meer is Temple Songs niet; 11 ontwapenende liedjes die net geen dertig minuten speeltijd aantikken. Laura schreef alles zelf, nam de productie voor haar rekening en naast haar zang horen we haar op gitaar, bas, drums, tamboerijn en percussie. Het enige instrument dat ze aan een gastmuzikant toevertrouwde is de saxofoon en bij de albumcredits lezen we dat ze deze persoon als “Filthy” Lucre betiteld. Het zachte en relatief korte ‘Arc Still Bends’ dat vertelt over een rusteloze machteloosheid wordt opgevolgd door het akoestische ‘Golden Seams’ met een haast fluisterende Laura. ‘Pulse’ is wat ritmischer en kent een licht experimenteel karakter waarbij de onbekende gastartiest op saxofoon nog een jazzy element toevoegt. Bij het Folkachtige ‘Feeling Returns’ etaleert de Amerikaanse nog maar eens haar zachte, warme stem en dit nummer is absoluut één van de hoogtepunten van Temple Songs.

Verdieping

Bij het relatief uptempo gespeelde ‘Flying Into Darkness’, één van de singles, horen we haar stem in laagjes over elkaar opgenomen, alsof ze vocaal door backing vocals wordt ondersteund. Iets anders klinkt ‘No Masters’ maar ook hier weet ze die gelaagdheid in haar stem aan te brengen, ondersteund door een elektrische gitaar. En zo is Temple Songs boeiend een ogenschijnlijke eenvoud en soberheid. ‘Bij Out From Undercover’ is er nog één keer die saxofoon en horen we Laura prachtige fingerpicking’ gitaarspel. Het klein gehouden ‘River’s Song’ is erg persoonlijk als ze een ode brengt aan één van haar kinderen (“Where does a mother want to go? /Where the sunlight bends and the work of love grows / Wind, River, wind, don’t go straight /Shine, River, shine your beautiful face”). Bij de innemende afsluiter ‘Sunlight and Doom’ verwerkt Laura nog wat fragmenten van de oude Griekse tekstschrijver Sappho. Temple Songs is heel mooi, zacht album geworden van creatieve alleskunner Laura Veirs. Een album met verdieping en mede door zijn gelaagdheid, de no-nonsense benadering en de mooie arrangementen dat zeer toegankelijk is. Veel luisterplezier!