Was het een vooruitziende blik van de Britse formatie Jungle dat we een ge-wel-di-ge zomer zouden krijgen? Feit is dat hun vijfde album, Sunshine, dag vandaag uit is gekomen precies dat brengt wat de titel doet vermoeden.
Voelt als een jongensboek
Sunshine vormt het vijfde hoofdstuk in wat eigenlijk een jongensboek is. De twee Londense vrienden – Tom McFarland en Josh Lloyd-Watson – timmeren al een klein decennium aan de weg en zijn zeer creatief en succesvol, waarbij hun vorige album Volcano tot nu toe het hoogtepunt is. Naast hun kenmerkende sound van die retro klinkende blend van Soul, Disco en Funk is hun artwork uit alles herkenbaar; elk album bestaat uit een gekleurd vierkant met “Jungle” waarbij elk album een andere kleur meekrijgt. Niet meer, niet minder. Ondanks dat Jungle grotendeels vasthoudt aan hun succesformule is er wel degelijk iets veranderd want de band is inmiddels officieel van duo naar trio getransformeerd. Rond de opnames van Volcano werd zangeres Lydia Kitto als volwaardig bandlid opgenomen en dat was voor de band een echte stap vooruit. Ze ontvingen een BRIT Award voor Group of the Year en het nummer ‘Back on ’74’, afkomstig van dat vierde album, ontwikkelde zich tot één van de bepalende Britse pop/dance nummers van het decennium. De blauwdruk van de band is hetzelfde gebleven: subtiele maar aanstekelijke Soul-grooves met een haast “vintage” of retro touch benadrukt door zwevende zanglijnen, de nodige poëzie en strijkers voor het romantische karakter.
Retro Soul, Funk en Disco
En dus borduurt Sunshine verder op die ingeslagen weg en de sound van Volcano, het album dat voor hun definitieve doorbraak vormde. De combinatie van warme disco-grooves, soulvolle harmonieën, lichte Braziliaanse invloeden en onweerstaanbare zomerpop staat opnieuw centraal waarbij Lydia met haar falset-achtige stem inderdaad grotendeels de hoofdrol opeist. Met opener ‘Come Back To Me’ stromen de eerste aangenaam klinkende grooves de huiskamer binnen; een blend van Afrobeat, Latin en wat Braziliaanse elementen zorgen voor de ontspanning en een glimlach op het gezicht. Vervolgens is er de fonkelende en soulvolle titeltrack ‘Sunshine’ waarmee de band wederom bewijst als geen ander dat retro gevoel op te kunnen roepen. Gaandeweg ontvouwt het album zich als een feestje waarbij het Disco-georiënteerde nummers ‘Move Like You Do’ en ‘The Wave’ een ware uitnodiging zijn om je naar de dansvloer te begeven. Het zijn dan ook de nuances die voor diversiteit zorgen op dit album waarbij stilzitten geen optie is. Luister maar naar de leadsingle ‘Carry On’, het wat meer zachte en “jazzgetinte” of het funky ‘Someday, Somewhere’.
Lydio Kitto geeft de band extra kleur
En zo raak je al luisterend overtuigd van het feit dat Lydia de band echt naar een hoger niveau tilt. Op het door percussie wiegende ‘Natural’ etaleert ze nog maar eens haar falsetstem en op het wat lome ‘Reflection’ kijkt ze achterom en vormen de achtergrondkoortjes weer een logisch geheel. Het enige nummer dat voor een kleine maar geen hinderlijke trendbreuk zorgt is ‘Romeo II’; rapper Bas levert hier een rap af, iets wat hij op het succesvolle album Volcano bij ‘Pretty Little Thing’ ook al eens deed. Fluitende vogeltjes vormen de introductie van de licht akoestisch georiënteerde afsluiter ‘Heavy On My Soul’, één van die nummers die ondanks het ontspannen karakter een wat diepere laag kent en één van de hoogtepunten van het album is. Sunshine is geen verrassende wending in het verhaal van Jungle, maar wel een zeer aantrekkelijk volgend hoofdstuk van een boeiend en ontspannen lezend boek. Lydia Kitto geeft de band extra kleur en dynamiek, terwijl de songs opnieuw grossieren in onweerstaanbare grooves en zomerse elegantie. Jungle heeft binnen het Soul-, Funk en Disco-genre een eigen universum gecreëerd waarmee we moeiteloos deze nazomer en de rest van dit jaar door gaan komen. Veel luisterplezier!
Live:
3 november – Amsterdam, Ziggo Dome
