Singer/songwriter Johnny Delaware is twee jaar na zijn alom geprezen album Para Llevar terug met nieuw werk. Zijn vierde album ‘On God’s Time’ is wederom een ijzersterk album geworden over liefde, verlies en het tijdelijke.
Een muzikale nomade
Delaware is met recht een alleskunner en boven alles een topmuzikant. Misschien zelfs wel ondergewaardeerd. Naast zijn solocarrière kennen we hem natuurlijk als gitarist van de Indierockband Susto. Als frontman van die andere Indierockband, The Artisanals, leverde hij in 2021 met ‘Fear To Fear’, afkomstig van het album Zia, misschien wel het mooiste nummer van het jaar af. Delaware leeft al jaren als een soort nomade want na het touren met The Artisanals wordt hij tijdens een trip naar Mexico verliefd op alles wat dat land te bieden heeft. Gevolg is dat hij sindsdien pendelt tussen de VS en Mexico en ook dit album is deels opgenomen in zijn geboortestaat South Carolina maar ook deels in Mexico stad. Na de filmische openingstrack ‘Sue Lee of Big Sky’ is de lat voor de rest van het album hoog gelegd. Het nummer is rijk gearrangeerd, heeft een mooie melodielijn en plaatst je gevoelsmatig ergens in die eindeloze prairies van Arizona waar je in de verte de tumbleweeds ziet rollen. Vervolgens noemen we met het met Americana doorspekte en troostrijke ‘Heaven’s Town’ één van de hoogtepunten, gevolgd door het op Country gestoelde ‘Less Fear, More Soul’, waar hij terug pakt op dat nomadenbestaan. (“Waiting for my life to come around / I’m gonna leave town tonight / Less fear and more soul / Gonna gather up my things, baby I gotta go”).
De plaat heeft een warm karakter
De al eerder uitgebrachte soulvolle single ’Crystal Ball’ heeft een fijne groove terwijl hij met het wat luchtige ‘Entertaining The Fantasy’ weer dat “western”-gevoel oproept, iets wat we ook bij ‘Apache Legend of the Reptilians on Superstition Mountain’ terug horen. Hier horen we de fiddle, de mandoline en de banjo terug die dit nummer met een ongekend lange songtitel fraai inkleuren. Dit is één van de twee songs waarbij Delaware hulp kreeg bij het schrijven en ook hier is dat filmische karakter nooit ver weg. Op alle nummers weet hij zich omringd door muzikale vrienden waardoor hij in staat is de nummers dat warme karakter mee te geven. Zo horen we bijvoorbeeld Wolfgang Zimmerman, die ook deel uitmaakte van The Artisanals, op drums. Bij ‘Mystery Man’, waarbij hij weer terug pakt naar het Americana-genre, is er een stemmige pedal steel en horen we Delaware ook op zijn mondharmonica. Los van de composities en de arrangementen is het aangename stemgeluid van Delaware er mede voor verantwoordelijk dat het album blijft boeien.
Een troubadour
Dat de Amerikaan zich tot een echt verhalenverteller heeft ontwikkeld en genre-overtijgende platen maakt laat hij ook weer op On God’s Time horen. Met ‘Regret Town’, een aangename, midtempo Countryrocker noemen we nog één van de hoogtepunten van het album waarbij Delaware nog maar eens achterom kijkt en reflecteert. Delaware maakt ons hier deelgenoot van zijn levensles dat spijt over iets wat in het verleden gebeurt is een onvermijdelijk onderdeel van het leven uit maakt. Richting het einde is er nog het verhalende en meanderende ‘New Orleans’ waarbij de hoofdpersoon hoopt een oude liefde nieuw leven in te kunnen blazen (“I wonder what you’ll be like now / Soon my headlights will hit your house / I’ve seen the good and I’ve seen the bad /But somehow still believe in what we once had”). Met de ijzersterke Americana afsluiter ‘Big Pants’ rekt Delaware de spanningsboog nog maar eens stevig op en krijgen de gitaren alle ruimte. On God’s Time is een warm, troostrijk en levens beschouwend album geworden over liefde, verlies, dankbaarheid en de schoonheid van het tijdelijke en een meer dan waardige opvolger van Para Llevar. Veel luisterplezier!
Nb; op het moment van publiceren van dit artikel is het album nog niet op Spotify te beluisteren.
