Het nieuwe album van popster Harry Styles, Kiss All The Time. Disco, Occasionally, zorgt er voor dat er in de mondiale muziekwereld het nodige stof wordt opgeblazen.
De grootste popster op dit moment?
De ideale schoonzoon die naar de naam Harry Styles luistert kunnen we op dit moment als één van de grote popsterren op deze aarde bestempelen. Die conclusie durven we met z’n allen wel te trekken. Styles is van mening dat liefhebbers vanuit hele continenten naar zijn concerten afreizen in plaats van dat de sympathieke Brit met zijn muzikale circus het continent doorkruist. Geen idee of hier een nobele gedachte in relatie tot klimaatverandering bij hoort, maar hij geeft het recordaantal van tien concerten in de Amsterdam Arena en staat dertig keer in Madison Square Garden in New York. Hiermee laat het ex-One-Direction lid de status van een ander ex-Boyband lid Robbie Williams verbleken. In aanloop naar zijn nieuwe, vierde album, wordt zelfs een speciaal concert in Manchester gegeven waar hij zijn album integraal speelt. Dit concert wordt vervolgens als film op Netflix uitgezonden en tijdens de Brit Awards vorige week is er ook speciale aandacht voor dit nieuwe album. Kortom, iedereen vindt wel iets van het nieuwe album van deze vriendelijke Brit waar liefde vaak het sleutelwoord is tijdens zijn concerten.
Terug naar de DISCO
Op dit moment verandert alles wat de 32-jarige Harry Edward Styles doet, uitbrengt of maakt in goud. Zijn nieuwste album kent twaalf tracks met een speelduur van een kleine 42 minuten. Zoals de titel al aangeeft keren we terug naar het tijdperk van de glitterballen maar dan wel verpakt in een eigentijds jasje. Hij heeft zich onder andere laten inspireren door het clubcircuit in Berlijn waar hij gewoon anoniem tot diep in de nacht kon dansen. Styles zei hier zelf over: “When you’re out at night, it’s such a community, but you’re also watching people have such individual experiences / I wanted to recreate [what] I had on the dance floor, being lost in the instrumentation and the musicality”. Met leadsingle ‘Aperture’ wordt de dansvloer officieel geopend en neemt Styles je mee in een kosmische wereld die doet denken aan de sound van LCD Soundsystem, één van de inspiratiebronnen voor dit album. Vervolgens vormen pianoakkoorden de intro voor ‘American Girl’, absoluut één van de prijsnummers op Kiss All The Time. Disco, Occasionally, waarbij Styles onverbloemd de Disco omarmt. Nummers als ‘Ready, Steady, Go!’, ‘Season 2 Weight Loss’, en ‘Pop’ hebben een toffe vibe en ademen het clubcircuit.
Romantiek
Op sommige momenten kleurt Styles dan toch lichtjes buiten de Disco-lijntjes. ‘Are You Listening Yet’ krijgt richting door de strakke drumbeat, ‘Taste Back’ krijgt door de synths een vleugje 80’s New Wave mee en ‘The Waiting Game’ is een creatieve combinatie van elektronica en akoestische gitaren. Met het romantische en gevoelige ‘Coming Up Roses’ is er die altijd gewenste ballad waarbij Styles zich laat zich omringen door aanzwellende strijkers. Richting het einde is er met ‘Dance No More’ nog een interessant, wat meer funky uitstapje waar hij wordt bijgestaan door het House Gospel Choir. Voor hij in stijl met het synthgedreven Carla’s Song afsluit is er nog het akoestische ‘Paint By Numbers’; een echt stripped down singer/songwriters nummer dat als een buitenbeentje aanvoelt tussen al die floorfillers. Met Kiss All The Time. Disco, Occasionally kiest Harry Styles een nieuwe richting. Het voelt alsof hij “vaarwel jaren zeventig, hallo jaren tachtig” wil zeggen en dat in een eigentijds jasje natuurlijk. Een prima plaat al zullen de echte fans superlatieven gebruiken waarschijnlijk. Veel luisterplezier!
