Cheap Trick, de iconische American rock band die vooral bekend is van het ‘I Want You To Want Me’  hit van het befaamde At Budokan album. Maar deze band is meer dan dat! Het kent diverse hits waarvan de luisteraar niet meer weet dat het hits zijn van deze band. ‘The Flame’, ‘Surrender’ en ‘That 70’s song’ van de gelijknamige serie zijn er enkele van.

De Amerikanen leveren wederom een  punchy album. Het verleden wordt gewassen en met nieuw elan weet de band zich weer te presenteren. Heerlijke rocksong die tegen de huidige indie sound schuren. En ja dan hebben we het over een band die dit van sinds de jaren zeventig doet. Een inspiratiebron voor acts als Smashing Pumkins, Sonic Youth, Soundgarden van toen tot Bon Jovi en huidige bands die hier weer hun inspiratie van hebben gehaald.

Met songs als ‘Bet It All’, The Riff That Won’t Quit’ of ‘Bad Blood’ geven hier een prima weerspiegeling van. Met herkenbare Cheap Trick songs als het laid back ‘The Best Thing’, ‘Love Gone’ en de single ‘Twelve Gates’ zijn songs waar Robin Zender zijn veelzijdige zang goed tot zijn recht komt.

De nog altijd ondergewaardeerde gitarist Rick Nielsen weet dit album ook weer kleur te geven. Hij laat zich niet in hoekjes drukken en houdt Cheap Trick in shape. Inmiddels is zijn zoon Daxx al enige tijd in de band om de drummer Bun E Carlos te vervangen en weet Tom Petterson nog altijd met de bas de band te sturen.
Live weet Cheap Trick nog altijd hun mannetje te staan. Al zien we hen veelal als support act voor acts als Heart, Journey etc. spelen.

Wat mij betreft mag de backdrop met iconisch letters weer vallen en het zwart-wit geblokte podium het geheel weer sieren. Dan hebben we Cheap Trick weer op zijn best.
Een eigen show van 2 uur met classics van toen en nu. Muzikaal is de band nog altijd in topvorm!