Deze week was daar Tripping Over Time, het nieuwe album van de Australische formatie Boy & Bear. Een levendig album waar de band ons op elf nummers trakteert waarbij ze durven te reflecteren.
Heel groot in Down Under
In Europa mag deze band dan nog relatief onbekend zijn, in Down Under is Boy & Bear inmiddels een gevestigde, grote naam die overal volle zalen uitverkoopt. Tripping Over Time is alweer hun zesde album sinds het debuutalbum Moonfire uit 2011 en alle voorgaande vijf albums haalden de top-10 status in Australië. Om het even in perspectief te plaatsen; de band heeft al een kleine 250 miljoen streams op hun naam staan. December is in Europa en de VS een rustige maand als het gaat om releases maar in Down Under is het hoog zomer en wordt dit nieuwe album dan ook warm onthaald. Frontman Dave Hosking over Tripping Over Time: “It’s about the subtle lessons of life. Often you don’t realise you’ve gone through something until you’ve truly experienced it. You keep learning, stumbling forward, and embracing the chaos with a smile. It’s optimistic, nostalgic and playful, just like life itself.” Op zich past dit prima in de kerstgedachte toch?
Vrijheid en ruimte om te experimenteren
De titelsong is ook de opener en richtinggevend qua geluid en sfeer. Een op synths gedreven midtempo nummer met een dromerige melodielijn en die toch wel kenmerkende gelaagdheid waarbij de falsetachtige stem van Dave Hosking mede bepalend is. Vervolgens is er met het catchy ‘Where Does Life Begin’ één van de prijsnummers van dit nieuwe album. De eerste dertig seconden is het nog een vraagteken welke richting het nummer opgaat maar als de gitaren en de drums invallen vallen de puzzelstukjes op zijn plek. Het eerste deel wordt afgesloten met ‘Vertigo’, een zeer groovy nummer met een fijne basloop waarmee de band iets buiten de lijntjes van de rest va het album kleurt. De band nam dit album op in hun eigen studio en dat gaf ze de vrijheid en ruimte om te experimenteren en rustig toe te werken naar dit eindproduct. Er stond immers geen druk op qua dure studiotijd waardoor volgens Hosking de grens tussen het schrijven en opnemen vervaagde. Resultaat is een album met elf tracks die zich ergens op het snijvlak van Indiepop en Folkrock bevinden en waar naast de warme harmonieën duidelijk akoestische en elektronische invloeden hoorbaar zijn,
Reflectie en achterom kijken
Nummers als ‘Thunder’, ‘Roses’ en ‘Lost Control’ luisteren heel makkelijk weg waarbij de band een soort van Folkrock vermengt met invloeden van de gitaarpop van de jaren ’60. Je hebt waarschijnlijk regelmatig het gevoel van herkenning maar dat is niet hinderlijk en is zelfs één van de sterke punten van Tripping Over Time. Maar de band heeft de gave om liedjes ook bewust “klein” te houden. Luister maar eens naar het semi-akoestische dromerige en melancholische ‘Ancestors’ dat herinneringen oproept aan de muziek van Bon Iver. Ook de ballad ‘Love Has Been Too Good To Me’ is sfeervol waarbij de stem van Hosking perfect tot zijn recht komt. De prachtige afsluiter ‘Movie’, waar de hoofdpersoon reflecteert op het verleden (“What If We Knew How It Feels In The End? / Let these Memories Through”), is zelfs misschien wel het beste nummer van het album. Op Tripping Over Time zakt Boy & Bear nergens door een ondergrens, alle nummers zijn van een zodanige kwaliteit dat het album blijft boeien en ‘All These Years’ noemen we nog een hoogtepunt; lekker uptempo, mooie vocale harmonieën en een melodielijn met de nodige, soms verrassende afwisselingen. Met Tripping Over Time levert de band een ijzersterk nieuw album af. Veel luisterplezier!
Maandag 9 maart: Groningen, De Oosterpoort
Woensdag 11 maart: Utrecht, Tivoli Vredenburg
